Woensdag 7 November
Vandaag zal waarschijnlijk de geschiedenis ingaan als de zwartste dag uit mijn leven. De dag begon met een lach. Pa had slecht geslapen. x93Die treinkaper loopt met stoelen te gooien:x94 Hij bedoelde de verpleegster met een Indisch uiterlijk.
x93Vragen ze sx92morgens om half acht wat je sx92avonds wil etenx94
Net als gisteren hebben we vandaag ook visite meegenomen. Dick v.d. Ree was met ons mee. Deze middag zouden we een gesprek krijgen met de behandelend arts. Rond 12.30 u. mochten we plaatsnemen aan een tafel aan het einde van de gang. Pa, Joxeblle, Danny en ik. De arts begon zijn verhaal keurig en duidelijk. Pa zat ongexefnteresseerd met zijn snor te rollen en het leek of hij het allemaal niet wilde horen. En ineens werd het pikzwartx85x85x85x85de wereld zakte onder mijn voeten weg!!! De dokter zei:x94U heeft drie uitzaaiingen in uw hoofdx94
We stortten compleet in en alle hoop die we hadden werd weggevaagd.
De arts nam rustig de tijd en gaf ons alle ruimte om dit schrikmoment te beleven.
Hij had ons inmiddels al laten weten dat de situatie zo erg is dat we pa zx92n levensverwachtingen moeten uitdrukken in x93maandenx94.
Direct daarna ben ik naar Dick gelopen in de wachtruimte en vertelde hem het slechte nieuws. Ben daarna mijn stiefbroer Danny in de armen gevallen en heb eens ff een flink potje staan janken. Langzaam begon het tot me door te dringen: Mijn vader gaat dood!x94 Vanaf nu zal ik er alles aan doen om de tijd die hij nog heeft zo menselijk te laten zijn. Van alles schiet er door mijn hoofd.
De familie, ik moet de hele familie zien te bereiken. Al zijn vrienden, uit de carnaval, bij v.Es, de chauffeurs, en Joxeblle, mijn god Joxeblle komt straks alleen te staan!!! Ik moet er nog even niet aan denken. Gelukkig weet ik mezelf te troosten met de gedachte dat pa ontzettend veel vrienden heeft en dat we kunnen terugvallen op ontzettend veel hulp. Thuisgekomen ben ik meteen opzoek gegaan naar mijn broers en heb gevraagd of ze wilde komen. sx92avonds zijn we samen met mijn vrouw en kinderen naar Den Haag gereden. bij aankomst was zijn bed leeg. Zijn zaalgenoten (resp. 75, 69 en 73 jaar) vertelden ons dat hij zijn jas aandeed en op zoek ging naar zijn auto op de parkeerplaats. Geschrokken spoeden we ons naar buiten om te zoeken. In eerste instantie vonden we niets en ons vermoeden dat hij in een taxi naar Royal gesprongen is zou wel eens waarheid kunnen worden. Hij sprak er de hele dag al over, de bijeenkomst van voormalig stadsprinsen waar hij absoluut bij moest zijn. En toen, plotseling kwam hij tevoorschijn, Hij was de weg kwijt en liep te slenteren op de verkeerde verdieping. Gelukkig!!!
FF een peukie gerookt buiten in de rookruimte waarna we naar de zaal gingen.
Pa was zichtbaar blij om alle drie zijn zoons bij elkaar te zien.
We zaten met zx92n vieren aan een tafel en speelden met de ringtones van onze mobieltjes. God wat hadden we een lolx85
Zichtbaar vermoeid lieten we pa even later achter in zijn bed en gingen we huiswaarts.
Peter

11 November 2007 at 02:29
wij wensen Hans en zijn familie heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijd en wij leven erg met hun mee.
Groeten Paul en Irma
Leden van BZM
13 November 2007 at 12:40
Beste familie larondelle,
heel veel sterkte in deze Moeilijke tijd.
Groeten Johan Laura Mandy Haily Marges
13 November 2007 at 13:39
Hoi Hans
Ik zit achter mijn PC jouw verhalen te lezen. De zusters hebben duidelijk hun handen vol aan je, het is prettig te lezen dat het nu een stuk beter met je gaat.
Rest mij alleen nog maar te zeggen ,
Heel veel beterschap gewenst namens BZM
Gerard