Dinsdag 6 November
Sinds het eerste verontruste telefoontje van joxeblle afgelopen Maandag middag waren we met z’n allen volledig in de veronderstelling dat Pa een beroerte had. Alle symptomen wezen immers op een aandoening als deze. De MRI-scan zou alles moeten bevestigen. Ik ging vandaag in de ochtend naar het ziekenhuis met Joxeblle. Bij aankomst kregen we meteen door dat men het afgelopen nacht druk gehad heeft met Hans. Hij heeft diverse malen geprobeerd om het ziekenhuis te verlaten, iets wat de bewaking heeft weten te voorkomen. Hans heeft uiteindelijk de nacht doorgebracht op een xe9xe9npersoonskamer met slot.
Vele mensen in Delft zijn inmiddels op de hoogte van de situatie.
Het bericht van mij welke ik per E-mail verzond naar een groot aantal mensen is als een lopend vuurtje door Delft gegaan. Mede dankzij Wim Kooij en Dick v.d. Ree zullen we waarschijnlijk niemand overgeslagen hebben.
Hans gedraagt zich baldadig, constant spelend met de ringtones van zijn telefoon. Hij maakt overal een grap van en heeft op de zaal de grootste lol met zijn zaalgenoot, Mevrouw Loot uit Den Hoorn. Een goed gesprek wordt moeilijk, alleen zijn telefoontje is hem heilig. Arie van Dalen is op bezoek geweest, iets wat mijn vader zichtbaar goed deed. Een klacht over hoofdpijn deed ons naar de zusters spoeden om een pijnstiller te regelen.
Hoofdpijn??? Hmmx85..
Pa stortte zich weer op zijn TV en de daarbij behorende afstandsbedieningen.
Ook heeft hij de bediening van het bed ontdekt. Je kunt je voorstellen dat hij ook hiermee de grootste lol heeft.
In het eerste bezoekuur kwam Wim Kooij met ons mee.
x93Heee Wimmiex94 en ik zag een tevreden glimlach. Gelukkig doen we hem een pleziertje door bezoek mee te nemen. Is toch altijd maar afwachten.
In een gesprek met ons liet hij vallen dat hij in een raket had gelegen. Even later begrepen we dat hij inmiddels de MRI-scan had ondergaan. Dat bedoelde hij met de raket. Dat gaf ons een gevoel van opluchting. We wisten namelijk dat de uitslag 24 uur op zich zou laten wachten. Stiekem begon ik te hopen op een goede afloop.
Ondertussen stond mijn telefoon roodgloeiend. Ontzettend veel goedbedoelde SMS-jes en veel telefoontjes met mensen die op de hoogte willen blijven.
Heb ik altijd geroepen dat ik het vreselijk zou vinden om 500 keer per dag het zelfde verhaal te moeten vertellen: nu overkomt het me zelf en ik moet eerlijk zeggen, het geeft een goed gevoel. Ik kan alles van me af praten. In het avonduurtje zagen we geheel volgens afspraak Lou den Dunne verschijnen met zijn vrouw. Ook nu weer zag ik aan pa dat hij hier blij mee was. Meteen schiet hij weer in zijn rol van grappenmaker en al zijn ringtones passeerden de revue.
Het afscheid sx92avonds was weer erg moeilijk. Pa was wederom niet van plan om alleen achter te blijven. Pratend als brugman lieten we hem achter bij een voetbalwedstrijd op TV.
12 November 2007 at 11:50
Hans, Joelle en kinderen,
even een bericht ter ondersteuning in deze lastige tijd
groetjes jos en marga
12 November 2007 at 12:42
Joxeblle, wij wensen jou en Hans en de kinderen hxe9xe9l vxe9xe9l sterkte toe de komende tijd.
Wij denken aan jullie.
Marijke en Joke
12 November 2007 at 20:48
Jeez…wat zijn we allemaal geschrokken. Zo zie je maar weer dat het iedereen kan gebeuren en dat je iedere dag maar weer moet genieten van het leven en een beter voorbeeld kan ik zo snel niet bedenken. Ga de blog zeker volgen om op de hoogte te blijven van alles. Wij wensen iedereen heel veel sterkte toe en geniet zoveel je kan!
12 November 2007 at 20:54
ha die hans
ik hoorde het vreselijke bericht van mijn schoonmoeder, ik zij hans dat kan toch niet ,die altijd opgewekt was en nooit ziek was.
gelukkig lees ik hier dat het weer een beetje de goede kant gaat met je .ik hoop dat je gauw dat ziekenhius uit mag.en hopperlijk weer de ouwe hans word .
groetjes je papier leverancier
gerard hagman
12 November 2007 at 21:03
Hallo Hans
Gisterenavond zijn we met z’n allen nog even bij je geweest. Je blijft onze enige echte Hans. Een paar weken terug was je nog bij ons om de foto’s van Ted te brengen en en bakkie te doen en nu moeten we je opzoeken in het ziekenhuis. We wensens jou, Joel en de kinderen heel veel sterkte.
Paul en Tineke
PS:
Laat ze bij het ziekenhuis ook maar vanuit je telefoon genieten van de Woonboot. Gewoon doen!!!!!!!!!!!!!!
16 November 2007 at 12:54
Hallo,
Allereerst veel sterkte en beterschap gewenst, ik weet hoe jullie je voelen!
Eergisteren heb ik een forum opgericht betreft cva/beroerte/herseninfarct.
http://beroerte.yourbb.nl
Mijn moeder is getroffen door een zware herseninfact, en het leek me fijn om erover te praten met lotgenoten. Echter kon ik op het internet geen forum vinden (wel xe9xe9n maar die vond ik onoverzichtelijk en niet erg gezellig), vandaar mijn eigen nieuwe forum! Maar nu de leden nog!
Neem eens een kijkje, als je je registreert kan je meer onderwerpen zien.
Alvast hartelijk bedankt en hopelijk tot ziens!
Met vriendelijke groet,
Dorien
http://beroerte.yourbb.nl
(site over mijn moeder; http://www.ellyscholtens.web-log.nl/)
16 November 2007 at 13:22
Lieve Hans en Joelle,
Wij wensen Jullie en uiteraard de gehele familie veel sterkte de komende tijd.
Wij denken aan jullie.
diana en steef(achterburen)
17 February 2010 at 01:05
Midden december 2009 kreeg ik een CVA.De gevolgen waren : a) rechterhand
gevoelloos – mijn vingers kan ik nog een beetje bewegen – alles voelt koud aan.
b)rechterhelft van aangezicht gevoelloos en voelt koud aan
Ik volg vanaf de eerste dag van het cva kinetherapie. Er is echter een minimale vooruitgang. Op een schaal van honderd is de verbetering misschien xe9xe9n procent.
Heeft iemand ervaringen met andere therapie’s ?Ik ben 66 jaar.